توصیه هایی پزشکی برای كارمندان پشت میزنشین

 

مشاغل اداری و پشت میزنشینی این روزها بسیار زیاد شده است و متأسفانه اثرات مضر آن بر جسم افراد روز به روز بیشتر دیده می شود. در واقع بدن ما طوری طراحی نشده است كه بتوانیم ساعت های متمادی را پشت میز بنشینیم. اما به ناچار بسیاری از ما به انجام چنین كاری مشغول هستیم، بخصوص اگر با رایانه كار می كنیم، فشار زیادی به بدن ما وارد می شود. در اینجا سعی می كنم كه به عوارض شایع و متداول چنین مشاغلی و نیز راه های حفظ سلامت جسم اشاره كنم.

 

1- از عوارض شایع و دردسر آفرین، افزایش وزن است. بنابراین این گونه افراد باید حتماً در طول روز برنامه پیاده روی، دو یا ورزش های دیگر را داشته باشند. باید توجه داشت که این برنامه ورزشی حتماً در طی روز آنها گنجانده شود.

 

2- خطر دیگر این جور مشاغل ضعف عضلانی مثل عضلات سرین، شكم و پشت است كه موجب كمردرد یا تغییر شكل بدن می شود و گاهی این تضعیف عضلات به حدی شدید است كه فرد بارها و بارها به دلیل كمردرد و درد پشت مجبور به استراحت در منزل می شود. بنابراین این افراد حتماً باید در اوقات فراغت خود در طول روز، ورزش های مخصوص كمر، پشت و گردن را انجام دهند تا این عضلات استحكام خود را حفظ كنند. همان طور كه پشت میز كار خود نشسته اید می توانید عضلات شكم و سرین را چند بار و هر بار به مدت 10 دقیقه سفت و بعد رها كنید. بهتر است بیش از 50 دقیقه به طور ممتد پشت میز خود ننشینید، بلكه بعد از 50 دقیقه نشستن چند دقیقه بلند شوید، كمی راه بروید، كمر خود را به طرفین خم و راست كنید. دستهایتان را از ناحیه كتف بچرخانید. بكوشید دستان خود را باز كرده و حالت كششی به بدن بدهد تا عضلات گردن، كمر، پشت، ران، شانه و سینه به حالت كشش در آیند و تقویت شوند.

بعد از 50 دقیقه نشستن چند دقیقه بلند شوید، كمی راه بروید، كمر خود را به طرفین خم و راست كنید.دستهایتان را از ناحیه كتف بچرخانید.

 

3- استفاده از صندلی ارگونومیك با قابلیت تنظیم را فراموش نكنید. ارتفاع صندلی تان باید به گونه ای باشد كه كف پایتان روی زمین قرار گرفته و زانوهایتان زاویه 90 درجه داشته و ران هایتان موازی زمین باشد. ارتفاع 41 تا 52 سانتی متر مناسب است. ابعاد نشینگاه صندلی باید طول و عرض 40 تا 48 سانتی متر داشته و برای افراد چاق پهن تر نیز باشد. ضخامت تشك صندلی در حدود 4 تا 5 سانتی متر باشد و لبه جلویی صندلی گرد و لبه بیرونی آن نرم باشد. زاویه پشتی صندلی با تشك آن حداقل 95 تا 110 درجه است. عرض پشتی صندلی باید حداقل 32 تا 36 سانتی متر باشد. ارتفاع پشتی صندلی نیز بین 50 تا 82 سانتی متر توصیه می شود. صندلی باید در قسمت گودی كمر، محدب و در قسمت پشت دارای كمی قوس مقعر باشد. صندلی های كامپیوتر بهتر است دسته دار باشند. فراموش نكنید حتماً هنگام كار با كامپیوتر به پشتی صندلی تكیه كنید تا از كمر و ستون فقرات شما حمایت كند. ضمناً فقط هنگامی كه با موس كار نمی كنید و تایپ انجام نمی دهید، ساعد شما باید بر روی دسته صندلی قرار گیرد.

ارتفاع صندلی تان باید به گونه ای باشد كه كف پایتان روی زمین قرار گرفته و زانوهایتان زاویه 90 درجه داشته و ران هایتان موازی زمین باشد.

 

4- مانیتور مناسب بكار برید. بهتر است مانیتور در مركز میز و درست در مقابل چشم شما قرار گیرد. هر چه صفحه مانیتور بزرگتر باشد تصویر راحت تر دیده می شود و تطابق و تقارب چشم ها كمتر شده و بنابراین دیرتر خسته می شود. فاصله مناسب مانیتور تا چشمان شما 50 تا 60 سانتی متر یا معادل یك دست كشیده شماست. بخش بالایی مانیتور باید هم سطح چشمان شما باشد. برای این كار می توانید صندلی خود را بلندتر كنید و یا مانیتورتان را پایین تر بیاورید. فراموش نكنید اگر از عینك استفاده می كنید، مانیتور را كمی به سمت بالا بچرخانید، طوری كه بخش پایینی آن به چشم شما نزدیك تر باشد.

 

5- خستگی چشم از دیگر عوراض كار با رایانه است. از خیره شدن به تصویر مانیتوری كه نقص دارد بپرهیزید. تماشای تصاویری كه برفك یا لرزش دارد، چشم را خسته می كند. استفاده از عینك برای افرادی كه دارای عینك هستند، هنگام كار با كامپیوتر ضرورت دارد. اما استفاده بی مورد از عینك هایی كه دارای شیشه های رنگی هستند سبب خستگی چشم خواهد شد.

هرگز به مدت طولانی به مانیتور نگاه نكنید. حداكثر پس از هر 2 ساعت، 5 دقیقه چشمان خود را ببندید. یك روش دیگر برای رفع خستگی چشم این است كه هر 20 دقیقه، 20 ثانیه به چشمانتان استراحت دهید و اشیاء دور را در فاصله 6 متری نگاه كنید.

اندازه حروف باید 2 تا 3 مرتبه بزرگتر از ریزترین متنی باشد كه شما می توانید بخوانید. به علاوه خواندن مطالب با رنگ مشكی بر روی صفحه سفید بسیار آسان و واضح است. اگر مطلبی را در صفحه مانیتور مطالعه می كنید، به علت تغییرات دائمی جسم دیدنی و تغییرات دائمی نور خواندن بسیار خسته كننده می شود و این عمل فشار زیادی به عضلات چشم وارد می كند. نكته مهم دیگر برای كاستن از خستگی چشم این است كه نور مانیتور را تنظیم كنید .شما باید نور مانیتورتان را به گونه ای تنظیم كنید كه تقریباً مشابه سطح روشنایی محیطی باشد كه دقیقاً در پشت آن قرار دارد. اگر بین روشنایی مانیتور و محیط پیرامون آن تفاوت روشنایی شدید وجود داشته باشد، شما دچار سردرد و مشكلات بینایی خواهید شد. بنابراین در ساعات مختلف روز، نور مانیتورتان را با نور اتاق تنظیم كنید.

برای رفع خستگی چشم هنگام کار با کامپیوتر، هر 20 دقیقه، 20 ثانیه به چشمانتان استراحت دهید و اشیاء دور را در فاصله 6 متری نگاه كنید.

 

6- درد انگشتان و مچ دست و نشانگان تونل مچ دست (سندرم تونل كارپال) از عوارض استفاده مستمر از كامپیوتر و سایر وسایل اداری محیط كار است. برای پیشگیری رعایت نكات زیر ضروری است:

باید صفحه كلید کامپیوتر هم سطح آرنج شما یا هم ارتفاع با دسته صندلی قرار گیرد. به طوری كه تقریباًَ صفحه كلید هم سطح ران های شما پشت میز كامپیوتر باشد. در شرایط مطلوب ساعدها تقریباً موازی با افق بوده و زاویه بین مچ دست و ساعد 5 تا 10 درجه است و زاویه بین بازو و ساعد روی دسته صندلی باید حدود 90 درجه باشد. در هنگام تایپ كردن از هر دو دست كمك بگیرید و با نیروی متوسط و ملایمی روی صفحه كلید فشار وارد كنید. فراموش نكنید که هنگام تایپ كردن نباید مچ دستتان بر روی جایی قرار گیرد یا خم شود و به سمت بالا یا پایین زاویه دار قرار نداشته باشد. گاهی به مچ هایتان استراحت دهید و به آنها ورزش دهید.

 

7- دردهای مزمن گردن و شانه هم می تواند از الطاف كار با رایانه باشد. به منظور پیشگیری از این عارضه اولاً صفحه مانیتور را دقیقاً روبروی خود قرار دهید و از قرار دادن آن در گوشه های میز خودداری كنید تا مجبور نشوید هنگام استفاده از آن، به خصوص موقع تایپ، مرتباً گردن خود را به این سو و آن سو بگردانید. همچنین سعی نمایید در نزدیكترین فاصه از صفحه كلید باشید تا از مشكلات مختلف گردن و شانه در امان باشید.

 

 

 

 

تغذیه مناسب برای فوتبالیست ها

فوتبال، ورزشي است مبتني بر قدرت، سرعت و مهارت که هر سه ي آنها مي توانند تحت تأثير نوع ، زمان، نحوه ي مصرف مواد غذايي و نوشيدني ها، توسط ورزشکار قرار گيرند. نياز به انرژي و ديگر مواد مغذي د ر ورزش کاران رشته ي فوتبال با توجه به وزن بدن، وضعيت بلوغ، فصل انجام مسابقات و حتي جايگاه بازي کن در زمين (مدافع، مهاجم و يا دروازه بان) متفاوت است. به طور مثال فعاليت هاي يک مهاجم، بر توان و قدرت، متمرکز است. در حالي که يک مدافع مي بايد از سرعت و چابکي لازم برخوردار باشد. بنابراين جهت دست يابي به اهداف ورزشي و براي تأمين نيازهاي تغذيه اي فردي، برنامه هاي غذايي به صورت انفرادي تنظيم مي گردد و ورزش کاران اين رشته مي بايد سعي کنند تا ذخاير انرژي مناسبي جهت تمرينات و مسابقات داشته باشند.

در عين حال برخي ورزشکاران به وضع تغذيه ي خود بي توجه اند و اين امر موجب آسيب و نقص عملکرد ورزشي آنها خواهد شد.

برخي اشتباهات رايج تغذيه اي در بين فوتباليست ها به قرار زير است :

·       عدم دريافت مايعات به مقدارکافي

·       عدم مصرف مواد غذايي در فواصل منظم

·       دريافت پروتئين بيش از حد و کربوهيدرات به مقدار کم

تنظيم برنامه ي غذايي

فوتبال، ورزشي است مبتني بر قدرت، سرعت و مهارت که هر سه ي آنها مي توانند تحت تأثير نوع ، زمان، نحوه ي مصرف مواد غذايي و نوشيدني ها، توسط ورزشکار قرار گيرند. نياز به انرژي و ديگر مواد مغذي د ر ورزش کاران رشته ي فوتبال با توجه به وزن بدن، وضعيت بلوغ، فصل انجام مسابقات و حتي جايگاه بازي کن در زمين (مدافع، مهاجم و يا دروازه بان) متفاوت است. به طور مثال فعاليت هاي يک مهاجم، بر توان و قدرت، متمرکز است. در حالي که يک مدافع مي بايد از سرعت و چابکي لازم برخوردار باشد. بنابراين جهت دست يابي به اهداف ورزشي و براي تأمين نيازهاي تغذيه اي فردي، برنامه هاي غذايي به صورت انفرادي تنظيم مي گردد و ورزش کاران اين رشته مي بايد سعي کنند تا ذخاير انرژي مناسبي جهت تمرينات و مسابقات داشته باشند.

در عين حال برخي ورزش کاران به وضع تغذيه ي خود بي توجه اند و اين امر موجب آسيب و نقص عملکرد ورزشي آنها خواهد شد.

برخي اشتباهات رايج تغذيه اي در بين فوتباليست ها به قرار زير است :

1- عدم دريافت مايعات به مقدارکافي

2- عدم مصرف مواد غذايي در فواصل منظم

3- دريافت پروتئين بيش از حد و کربوهيدرات به مقدار کم

تنظيم برنامه ي غذايي

مهمترين اصلي که در تنظيم برنامه ي غذايي ورزش کاران رشته ي فوتبال مي بايد درنظرگرفته شود ، تأمين انرژي مورد نياز آنها مي باشد، به گونه اي که وزن بدن فوتباليست ثابت باقي بماند.

با اجراي يک دوره آموزش کوتاه مدت مي توان بازيکنان فوتبال را قادر ساخت تا با به کارگيري توصيه هاي تغذيه اي، احساسي بهتر و عمل کردي برتر، در داخل و يا خارج از ميدان مسابقه داشته باشند. با توجه به تيمي بودن اين ورزش( فوتبال)، از نظر روان شناختي بهتر است که اعضاي تيم ورزشي، اهداف تغذيه ايي خود را در يک جلسه ي مشترک تعيين نمايند. به طور مثال برخي اهداف مشترک، به قرار زير مي باشند:

1- مايعات کافي بنوشند.

2- در بين دو نيمه ي بازي، با مصرف مواد غذايي، ذخاير مواد مغذي خويش را جايگزين کنند.

اگرچه پروتئين، ترکيبي ضروري بوده و براي سلامت فرد مورد نياز است، ليکن سوخت اصلي براي اين نوع ورزش نبوده و بهتر است در مصرف آن حد اعتدال رعايت شود.

در برنامه ي غذايي روزانه، زمان دريافت مواد غذايي از اهميت خاصي برخوردار است. الگوي غذايي مطلوب ، جهت اين ورزش کاران آن است که وعده هاي غذايي، در حجم هاي کمتر، در طي روز تنظيم گردد. بدان معني که به جاي 3 وعده غذايي حجيم، از 6 وعده ي غذايي کم حجم استفاده شود تا حداکثر انرژي مورد نياز، جهت فعاليت بدني و بازتواني تأمين شود.

بازيکنان فوتبال براي انجام کار شديد عضلاني خود، نياز به مصرف کربوهيدرات دارند. مصرف مقدار کافي کربوهيدرات (9-8 گرم به ازاي کيلوگرم وزن بدن) از منابع غذايي آن يعني ميوه ها، غلات، نان، برنج، ماکاروني و سبزي ها در طي روز، موجب حداقل احساس خستگي در فرد شده و توان تمريني وي را به حداکثر مي رساند. بر اين اساس، مواد غذايي نظير: گروه نان و غلات، ميوه ها و سبزي ها مي بايد حجم وسيعي از غذاي روزانه ي اين ورزش کاران را به خود اختصاص دهند؛ به طوري که دوقسمت از سه قسمت بشقاب يک فوتباليست، مي با يد از اين مواد تشکيل گردد.

نياز پروتئيني در اين ورزش کاران 7/1-6/1 گرم، به ازاي کيلوگرم وزن بدن مي باشد که مي توانند اين پروتئين را از منابعي مانند گوشت کم چرب، گوشت مرغ، ماهي، لبنيات، تخم مرغ، حبوبات و مغزها تأمين کنند.

اگرچه پروتئين، ترکيبي ضروري بوده و براي سلامت فرد مورد نياز است، ليکن سوخت اصلي براي اين نوع ورزش نبوده و بهتر است در مصرف آن حد اعتدال رعايت شود.

موارد فوق توصيه هايي کلي جهت ورزش کاران رشته ي فوتبال مي باشد؛ ليکن براي دوران مسابقات و تمرينات سنگين ورزشي، مي بايد از برنامه هاي غذايي ويژه اي پيروي نمود.

وعده غذايي قبل از ورزش يا مسابقه

* اين وعده ي غذايي 4-3 ساعت قبل از مسابقه صرف شده و شامل غذاهاي با هضم آسان مي باشد که ترجيحاً مورد علاقه ي ورزش کار نيز باشند. حدود 70-60 درصد انرژي، در اين وعده ي غذايي مي بايد از کربوهيدرات ها ( ترکيبات نشاسته اي ) تأمين گردد.

* از مصرف غذاهاي پرچرب و سرخ کرده پرهيز کنيد؛ زيرا هضم اين غذاها سخت بوده و موجب بروز ناراحتي هاي گوارشي در حين ورزش مي شوند.

* غذاهاي پرفيبر را از اين وعده ي غذايي حذف کنيد؛ زيرا اين ترکيبات موجب ناراحتي هاي گوارشي و نفخ مي گردند.

* مصرف غذاهاي حجيم، به دليل سختي هضم آنها، قبل و در حين ورزش ممنوع است.

* در صورتي که عصبي هستيد و يا دچار ناراحتي هاي گوارش مي باشيد؛ وعده ي غذايي قبل از مسابقه ي خود را به صورت مايع تهيه نموده و ميل کنيد.

* ترکيب مورد نظر در اين وعده ي غذايي را از کارشناس تغذيه و يا مشاور تيم جويا شويد.

* جهت تأمين ذخاير آب بدن خود، دو ساعت قبل از مسابقه، 4-2 ليوان آب نوشيده و 20-15 دقيقه قبل از شروع مسابقه يا تمرين، 2-1 ليوان آب بنوشيد.

حين ورزش يا مسابقه

* در حين ورزش منتظر احساس تشنگي نمانيد و از مصرف مايعات غافل نشويد.

* نوشيدن آب به تنهايي کافي نبوده و بهتراست اين نوشيدني، حاوي کربوهيدرات و مواد معدني باشد. خنک بودن ، اين نوشيدني را مطبوع تر مي کند.

* در بين دو نيمه ي با زي ، مصرف مايعات را فراموش نکنيد.

وعده غذاي پس از ورزش يا مسابقه

1- يک فوتباليست پس از اتمام مسابقه و تمرين، مي بايد تلاش کند ، ذخاير کربوهيدراتي ( گليکوژن)، آب و الکتروليت ها را هر چه سريع تر جايگزين نمايد.

2- در طي 3-2 ساعت اوليه، به ازاي هر کيلوگرم وزن از دست رفته ي خود، حداقل 6 ليوان آب بنوشيد.

3- بلافاصله بعد از مسابقه، به ازاي هر کيلوگرم وزن خود، 2 گرم ترکيبات کربوهيدراتي ميل نماييد. به عنوان مثال يک فوتباليست 60 کيلوگرمي ، نياز به مصرف 120 گرم کربوهيدرات دارد که مي تواند آن را با مصرف مواد زيرتأمين کند:

2 برش نان ( تأمين کننده ي 30 گرم کربوهيدرات)+ 2 ليوان شربت که هر يک حاوي دو قاشق غذاخوري شکر، گلوکز و يا ما لتودکسترين( تأمين کننده ي 60 گرم کربوهيدرات)+ 2 عدد سيب متوسط (تأمين کننده ي 30 گرم کربوهيدرات).

تجديد ذخاير انرژي روزانه

ورزش کاران رشته ي فوتبال به طور معمول بيش از يک بار در روز تمرين مي کنند ، بنابراين باز تواني سريع عضلات در آنها، اهميت خاصي دارد. از اين رو براي تأمين انرژي مورد نياز، اين افراد مي بايد غذاهايي که انرژي بالايي داشته و در عين حال، حاوي ديگر مواد مغذي باشند را در برنامه ي غذايي روزانه ي خود بگنجانند.

برخلاف ورزش کاران حرفه اي که هر روزه به تمرين مي پردازند، جوان ترها تا پس از پايان فصل تحصيلات خود، تمرينات سخت نداشته و بر اين اساس، کمتر در معرض تخليه ي ذخاير خود قرار مي گيرند. در عين حال، اين ورزش کاران لازم است که هر 4-3 ساعت يک بار سوخت کافي را براي ذهن و بدن خود تأمين کنند. از اين رو مي بايد ورزش کار را ترغيب نمود که موارد زير را رعايت کند:

1- در طي ساعت نخست بيداري از خواب، به مصرف مواد غذايي مبادرت نمايد.

2- مواد غذايي توصيه شده ( اقلام کربوهيدراته ) را در وعده هاي غذايي خود به ويژه ناهار ميل کند.

3- يک ميان وعده حدود 2-1 ساعت قبل از تمرين خود ميل نمايد که از نوشيدني و يا غلات تشکيل شده باشد.

4- بعد از ورزش و قبل از خروج از رخت کن، يک ميان وعده ميل نمايد.

بهترين مواد غذايي براي اين ميان وعده مواد کربوهيدراته، نوشيدني و يا ميوه ها هستند.

مايعات بنوشيد

تمامي ورزشکاران نيازمند سطح مطلوبي از آب و الکتروليت ها در بدن هستند تا عمل کرد ورزشي بهتري داشته باشند. اين موضوع يک اصل محدود به روز مسابقه نبوده و براي تمامي ايام ضروري است. براي جلوگيري از دهيدراسيون (کمبود آب بدن که عمل کرد ورزشي فرد را به شدت کاهش مي دهد) به ويژه در شرايط جوي خشک و مرطوب، ورزش کار مي بايد مايعات را به حد کافي مصرف نمايد.

*************************

 

فوتبال

آماده شدن برای بازی

برای هر بازی روش و سیستم خاصی وجود دارد که مربیان تیم ها آنرا بکار می برند . این نوع روش ها بستگی به شرایط بازی ، زمین بازی ، تیم حریف و موارد دیگری دارد . اما قبل از بازی اندازه های زمین و علائم فوتبال را با هم مرور می کنیم :

زمین فوتبال:

طبق قانون رسمی فدراسیون بین المللی فوتبال فیفا (FIFA) متراژ زمین فوتبال به این اندازه می باشد :

• اندازه های طول زمین فوتبال از 90 تا 120 متر.

• اندازه ای عرض زمین فوتبال از 45 تا 90 متر .

• دروازه : 30/7 متر پهنا و به ارتفاع 5/2 متر از سطح زمین .

• منطقه دروازه : 30/18 متر در 30/5 متر عمق.

• نقطه پنالتی : از 11 متری خط دروازه .

• منطقه پنالتی : 40 متر پهنا در 50/16 متر عمق .

• قوس پنالتی : 15/9 متر از نقطه پنالتی .

• منطقه کرنر : به شعاع 5/91 سانتیمتر از گوشه زمین .

دروازه:

اگر هر توپی وارد دروازه بشود و یا از خط دروازه (بین دو تیرک عمودی و زیر تیرک افقی دروازه ) عبور کند ، گل محسوب می شود .

منطقه دروازه :

هیچ بازیکنی از تیم مقابل نمی تواند در منطقه دروازه (منطقه قلمرو دروازه بان) مزاحم دروازه بان شود . اگر توپ به طور عمد یا غیر عمد از طرف تیم دفاع کننده از خط دروازه خارج رود ، تیم حمله کننده صاحب ضربه کرنر خواهد شد که از منطقه کرنر شلیک می شود . اگر توپ به وسیله تیم حمله کننده از خط دروازه به خارج برود . توپ در منطقه دروازه تیم دفاع کننده کاشته خواهد شد و به وسیله دروازه بان یا یکی از مدافعین شلیک خواهد شد .

توپ هایی که از خط کناری زمین به خارج می رود ، به وسیله تیمی که تا آخرین لحظه خروج توپ از زمین تماسی با توپ نداشته ، پرتاب خواهد شد که آنرا پرتاب اوت می نامند . بازیکن باید با دست توپ را از پشت خط کناری و از نقطه ای که توپ به خارج رفته است ، پرتاب نماید .

خط میانی :

این خط ، زمین فوتبال را به دو قسمت مساوی تقسیم می کند . در قسمت اول این خط دایره ای به شعاع 15/9 متر واقع شده است . همیشه بازی از مرکز دایره (مرکز زمین) شروع می شود . هنگام شروع بازی ، تیمی که توپ را در اختیار ندارد ، باید پشت دایره میانی قرار بگیرد .

منطقه پنالتی :

دروازه بان در این منطقه تقریبا وسیع می تواند از دست های خود استفاده نماید . خطاهای عمد و یا هند (برخورد توپ با دست) که در این منطقه به وسیله مدافعین تیم دفاع کننده بر ضد تیم مقابل ، انجام می پذیرد از سوی داور منجر به اعلام ضربه پنالتی از روی نقطه پنالتی خواهد شد . غالب ضربه های پنالتی یک گل مسلم است .

همچنین اکثر صحنه های زیبا و تماشایی فوتبال در این منطقه خلق می شود . در منطقه پنالتی ، بازیکنان هر دو تیم سعی می نمایند که از تمام قوانین فوتبال اطاعت کنند .

نقطه پنالتی :

درون منطقه پنالتی ، دایره بسیار کوچکی به چشم می خورد که آنرا نقطه پنالتی می نامند . ضربه های پنالتی از این نقطه شلیک می شود . هنگام شلیک ضربه پنالتی ، مدافعین و سایر بازیکنان به استثنا دروازه بان باید خارج از منطقه پنالتی و در اطراف قوس پنالتی قرار بگیرند .

منطقه کرنر :

در هر گوشه از زمین ، ربع دایره ای به شعاع 5/91 سانتیمتر وجود دارد که آن را منطقه کرنر می نامند و همچنین پرچمی به اندازه 53/1 متر در مرکز این ربع دایره وجود دارد . این پرچم در جهت سهولت تشخیص دادن داوران ، برای توپ هایی که از خط دروازه و یا خط کناری زمین به خارج می روند در نظر گرفته شده است .

آرایش تیمی بازیکنان در زمین :

قبل از آغاز بازی ، کاپیتان های دو تیم روبروی همدیگر و داور در کنار آنها قرار می گیرد . سپس برای تعیین و انتخاب توپ یا زمین ، از سکه ای استفاده می شود .

در فوتبال سنتی قدیم بازیکنان به شکل یک دروازه بان با پیراهن شماره 1 در درون دروازه ، دو دفاع با شماره های 2 و 3 در منطقه پنالتی ، سه هافبک (زنجیر رابط بین خط حمله و خط دفاع) با شماره های 4 و 5 و 6 مابین مهاجمین و مدافعین و پنج فوروارد به شماره های 7 و 8 و 9 و 10 و 11 در پشت خط میانی زمین قرار می گرفتند .

اکنون سیستم آرایشی تیم ها به صورت های مختلف تدافعی و تهاجمی انجام می پذیرد . مثل روش های 3 – 3 – 4 یعنی 4 دفاع ، 3 هافبک و 3 فوروارد. یا 4 – 2 – 4 (سیستم تهاجمی) و یا 2 – 4 – 4 (سیستم دفاعی) و غیره که روش 2 - 4 – 4 را می توان متداول ترین سیستم های آرایشی موجود در دنیای فوتبال نام برد .

داور توپ را بر روی نقطه شروع(مرکز دایره میانی) بازی قرار می دهد و بعد از دمیدن به سوت خود ، بازی را آغاز می کند .

بازی بدون وقفه ادامه خواهد یافت . البته بعد از به ثمر رسیدن هر گل بازی تا لحظه ای که توپ مجددا بر روی نقطه شروع قرار گیرد ، قطع می شود .

 

 

کار کردن با ترد ميل

 

کار کردن با تردمیل بسیار راحت و آسان است، و ما در اینجا نکات مهمی در رابطه با ویژگی های مختلف تردمیل ذکر کرده ایم :



1. موتور، تسمه، چارچوب، نوار


تردمیل شما باید موتوری آرام، نرم و بی صدا داشته باشد که قدرت آن به 1.5 اسب بخار برسد. اگر از دستگاه بیشتر برای دویدن تا پیاده روی استفاده میشود، یا اینکه وزن یکی از استفاده کننده های بیشتر از 180 پوند باشد باید تردمیل این امکان راداشته باشد که قدرت آن را بتوان تا 2 یا 3 اسب بخار نیز بالا برد.
تسمه ی آن باید حتماً دولا و حداقل 17 اینچ عرض و 48 اینچ طول داشته باشد. باید به صورتی باشد که یک گام معمولی را پاسخ گو باشد و اگر گام های شما به طور معمول بلندتر هستند، چه بهتر که این اندازه ها نیز بیشتر باشد.
چارچوب و فرم دستگاه هم می تواند از استیل و هم از آلومینیوم ساخته شود. استیل سنگین تر و محکم تر است اما ممکن است در طولانی مدت زنگ بزند. آلومینیوم سبک تر است اما زنگ نمی زند.
نوار صفحه باید به صورتی باشد که راه رفتن بر روی آن راحت بوده و ضربه ی پای شمار ا نیز بتواند به خوبی جذب کند.


2. سرعت و شیب


5 مایل در ساعت سرعت مناسب برای پیاده روی است. اما اگر شما یک دونده هستید، تردمیلتان باید حداقل سرعتی برابر با 10 مایل در ساعت داشته باشد.
شیب دستگاه باید بر روی  تنظیم شود، و یا حتی اگر واقعاً دوست دارید بر سرازیری پیاده روی کنید.


3. استحکام و امنیت


تردمیل هر چه محکم تر و ثابت تر باشد بهتر است. برای امنیت دستگاه هم دستگیره هایی در جلوی آن تعبیه شده است.


4. شاسی های کنترل، نمایشگر، و برنامه ها


تردمیل های دکمه فشاری بسیار بهتر هستند چون شما به راحتی در حین انجام ورزش، آن را تنظیم کنید. همچنین صفحه ی نمایشگر آنها بزرگ بوده که خواند سرعت، شیب، زمان و فاصله را برایتان آسان تر می کند. همچنین امکانات جالب دیگری از قبیل مانیتورهای ضربان قلب و نشانگر دیجیتالی برای میزان کالری سوزانده شده نیز در آنها وجود دارد.
برنامه های آن نیز می توانند بسیار سودبخش باند اگر قصد داشته باشید که سرعت و شیب معمول خود را انتختاب کنید و به حافظه ی آن بسپارید تا ضربان قلبتان همیشه ثابت بماند. اما برخی افراد حوصله ی برنامه دادن به تردمیل را ندارند و از برنامه های معمول خود آن استفاده می کنند. انتخاب با شماست که کدام تردمیل را انتخاب کنید.

اگر هزینه ی خرید آن برایتان خیلی مهم است باید به سراغ تردمیل هایی که رویشان تخفیف خورده باشد بروید. حتی دستگاه های دست دوم هم بسیار خوب و ارزان تر است. اما بدی آنها این است که احتمالاً زمان گارانتی آنها تمام شده است.



بهترین تردمیل را برای خودتان انتخاب کنید


خرید بهترین تردمیل به این معناست که آنی را انتخاب کنید که برای شما بهترین باشد و بتواند پاسخ گوی نیازهای شما باشد. اطلاعات جدید و به روز در این مورد را میتوانید به راحتی بر روی اینترنت پیدا کنید و با همه ی انواع نمونه های تردمیل آشنا شوید. برای جستجو در اینترنت می توانم واژه های کلیدی را به شما معرفی کنم تا از این طریق راحت تر به اطلاعات موردنطر خود برسید:
Runner’s World, Treadmill Doctor, Consumer Reports, Treadmill Buyer’s Guide این اسامی نشریه های آنلاین در رابطه با تردمیل در اینترنت بود که به شما معرفی کردم. در این نشریه ها می توانید با مدل های مختلف تردمیل، از ارزانترین و ساده ترین نوع تا گرانترین و کامل ترین نوع آن آشنا شوید.


با استفاده از تردمیل می توانید در هر ساعت از شبانه روز، در منزل خودتان ورزش کنید و هیکلی متناسب داشته و سلامتی خود را نیز تضمین کنید. هیچ نیازی به مربی ورزش هم ندارید، چون طریقه ی راه رفتتن و دویدن را دیگر خودتان می دانید. همانطور که در بالا گفته شد می توانید از طریق اینترنت ابتدا با انواع و مدل های مختلف تردمیل آشنا شده و بعد دست به خرید بزنید. توجه کنید تا تردمیلی مناسب با نیازهای خودتان انتخاب کنید. قصد ما این است که شلامت و تناسب اندام شما حفظ شود   .                                           

 

 

 

تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1387-10-15 17:50        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ